Update

Ik ben alweer een aantal weken aan het werk in Australie, en heb jullie nog helemaal niet op de hoogte gebracht van mijn laatste avonturen in Nieuw-Zeeland (heel slecht). Maar beter laat dan nooit!

Na Franz-Joseph zijn we vertrokken naar Wanaka, een leuk plaatsje waar we helaas niet zoveel van gezien hebben omdat we pas laat in de middag aankwamen en 's ochtends vroeg weer vertrokken. Wel zijn we 's avonds naar het Wanaka Movie Theatre geweest, een bioscoop waar je op oude sofa's en andere gekke banken kan zitten. Tijdens de film worden er koekjes gebakken die je dan, vers uit de oven, kan kopen in de pauze. En dat hebben we natuurlijk gedaan!

De volgende dag gingen we op naar Queenstown, waar ik al lang naar uitkeek vanwege de bungyjump en omdat iedereen zei dat het zo'n leuke stad was. Dat klopte dan ook! Queenstown staat vooral bekend om de kroegen en het goede uitgaansleven maar het uitzicht is ook zeker de moeite waard! De eerste avond zijn we na een gratis bbq dan ook uitgeweest met de hele bus. De dag erna wilden Sanne en ik graag iets actiefs doen, dus zijn we vroeg uit bed gestapt en hebben we mountainbikes gehuurd om een tour rond het meer te gaan fietsen. Het begon makkelijk, maar later werd de route moeilijker en moesten we al snel op steile heuvels en over smalle paadjes fietsen. Op de terugweg waren we allebei helemaal uitgeput en wat waren we happy toen we uiteindelijk weer terug bij het hostel aankwamen. Maar na even op bed te hebben gelegen en weer een gratis maaltijd van het hostel konden we er weer tegenaan en zijn weweer uitgeweest in PartyQueenstown!!

Daarna was het dan eindelijk zover, de Nevis Bungyjump van 134 meter! Oeeeeh wat was dat vet! Ik zou zo nog 1000x willen springen! Ik was best wel even nerveus voordat ik moest springen, vooral als je richting de rand van die diepe afgrond moet lopen. Maar de adrenaline die je krijgt na zo'n sprong is niet te beschrijven en het lijkt gewoon alsof je vliegt voor een aantal secondes!

De dag daarna hadden we onze trip naar Milford Sound geboekt, en zouden we met de bus van 07:30 vertrekken. Toen we vertrokken regende het met bakken uit de hemel dus we baalden allemaal een beetje dat we geen mooi weer zouden hebben als we straks op de boot stonden. De weg naar Milford Sound was prachtig mooi, met allerlei watervallen en rotspartijen. Bovendien was het weer helemaal opgeklaard na een uur en hadden we in plaats van slecht, ineens prachtig weer! Aangekomen bij de haven gingen we op de boot, waar we eerst een Hot Buffet Lunch kregen. Je kan het wel raden met een groep backpackers aan boord, iedereennam zo'n 3 borden vol met etenen we namen nog wat overgebleven fruit mee in onze tassen. Met een heeeele volle buik gingen we het dek op. Overal waar je keek waren bergen en watervallen. Ze stuurden de boot ook lekker dicht op de watervallen, dus het mocht wel niet meer regenen, je werd wel natvan de watervallen. Maar het was adembenemend mooi. En toen we ook nog dolfijnen tegen kwamen en later nog zeehonden kon m'n dag helemaal niet meer stuk!

Op het einde van de tour werden we gedropt bij het underwater discoverycenter.Hier kun jeeen trapje af 10 meter onder water en daar zijn raampjes waar je naar buiten kunt kijken naar het rif en de vissen. Niet heel spectaculair vond ik maar wel grappig om te zien.

Terug in Queenstownhebben Sanne en ik, samen met Colleen, een Fergburger gehaald omdat het onze laatste avond was. De Fergburger is een beroemde hamburgertent in Queenstown die hamburgers verkoopt vanaf 12 dollar maar die echt superlekker zijn! De lekkerste hamburger die ik ooit heb gegeten! Daarna was het Gingernight in de Altitude bar en kon Sanne 2 for 1 drankjes voor ons scoren. :)

Op 8 maart zijn we vertrokken naar Christchurch waar we in een hostel vlak bij het strand verbleven. In het voorjaar van 2011 heeft Christchurch hele zware aardbevingen gehad en ik hadgehoord dat hetnu een soort van Ghosttown is geworden omdat iedereen is vertrokken na de aardbevingen. De weg met de bus door de stad kon ik er echter niet echt iets van zien dus ik was eigenlijk heel benieuwd waar het nou eigenlijk gebeurd was. Toen we aankwamen in onze kamer, zaten we op dezelfde kamer als een man uit Christchurch zelf, maar die zijn huis was verloren door de aardbevingen. Hoewel hij ontzettend stonk en vies was, was hij heel aardig en vertelde hij ons veel dingen over de aardbevingen. Ik vertelde dat ik er graag iets van zou willen zien en toen heeft hij als een soort 'gids'een route voor ons gemaakt waardoor we het meeste zouden konden zien. Het was heel deprimerend om te zien hoe de stad is verwoest door die gigantische aardbeving. Er waren nog zoveel winkels gesloten en gebouwen die helemaal verwoest waren, je kan gewoon niet geloven dat dat zo ineens gebeurd is.Toch zijn ze ook wel weer aan het opbouwen in Christchurch, er is bijvoorbeeld een 'restart' winkelcentrum geopend, de winkels zijn gevestigd in allemaal felgekleurde containers. Dus dat is wel een goed teken.

De dag erna hebben we nog geprobeerd te surfen, maar dat viel een beetje tegen, en zijn we 's middags verder gereisd naar Kaikoura. Hier heb jeheel veelactiviteiten in de zee te doen, wel allemaal met de voorwaarde van mooi weer. Aangezien dit 1 van debeste plekken is waar je met dolfijnen kunt zwemmen, wilde ik dit niet aan me voorbij laten gaan. Met de boot gingen we de dolfijnen zoeken en toen we ze eenmaal gevonden hadden moest je snel je snorkeluitrusting aandoen en het water in. Er werd ons verteld dat we de dolfijnen moesten proberen te lokken door gekke geluiden te maken en rondjes te zwemmen. De dolfijnen kwamen al snel kijken wat daar voor gekke vissen in het water lagen te spartelen.Af en toe leek het net of ze tegen je aan kwamen zwemmen en als je dacht dat een botsing niet meer te voorkomen was doken ze razendsnel onder je door of schoten ze langs je door. Al met al een heeeele leuke ervaring, alhoewel iedereen op de terugweg naar het vaste land met een emmertje op schoot zat in de boot.

Kaikoura was alweer onze laatste 'nieuwe stop' en gingen we alweer op de terugweg. Na weer een dag in Wellington en Taupo te hebben doorgebracht kwamen we aan op onze eindbestemming, Auckland. Ik was wel een beetje verdrietig dat onze Kiwi Experience was afgelopen omdat ik zo'n leuke tijd had gehad maar na een dikke knuffel van de buschauffeur kon ik er weer tegenaan.

In Auckland hebben we voornamelijk mooi weer gehad en hebben we de stad een beetje verkent en de was weer gedaan enzo. Op 16 maart vlogen we terug naar Brisbane. In Brisbane zijn we de eerste 2 nachten verbleven in het huis van Ash, een jongen die ik ontmoet had in Byron Bay en waar we later nog een keer mee hadden afgesproken in Brisbane voor NZ. Gratis verblijven in een huis met een eigen thuisbioscoop en zwembad en waar je alles uit de koelkast mag pakken is toch zeker niet verkeerd!

Na deze 2 dagen zijn we toch wel weer terug naar het hostel gegaan omdat het vanaf daar makkelijker voor ons zou zijn om werk te zoeken in de stad. Na bij een aantal restaurantjes en foodcourts m'n cv te hebben uitgedeeld en een mislukt groepsintervieuw bij een fundraisingcompany voor Amnesty International hebben we een baantje gevonden via 2 Duitse meisjes uit ons hostel. Ik werk nu voor een fundraising company die geld ophaald voor dove kinderen in Queensland. Het is heel saai werk maar het verdient goed! Daar ben ik inmiddels al weer bijna 3 weken voor aan het werk en ik heb het best wel naar m'n zin. Je maakt hele lange dagen, meestal van 7:00 tot 20:00 en soms zelfs tot 22:00 maar ik ben heel blij dat ik in ieder geval een baantje heb gevonden!

M'n werk is denk een beetje saai om over te praten dus m'n volgende update ga ik weer plaatsen als ik weer verder ben gaan reizen! Cheeers!

Nieuw Zeeland

Hallo Iedereen!

Het is weer tijd voor een update dacht ik zo! Tijdje geleden want ondertussen ben ik al door het Noordereiland van Nieuw Zeeland gereist en zit ik alweer in het Zuidereiland.. Ik ben hier inmiddels dus al best lang en het is echt een super mooi land! Doordat je in NZ overal voor internet moet betalen en je alleen bij de McDonalds gebruik kan maken van free wifi heeft het plaatsen van een verhaaltje even op zich laten wachten, sorry.

De vlucht naar Auckland ging helemaal goed, nadat onzewandelschoenen uit onzebackpack werden gehaald en grondig onderzocht werden (want zand onder je schoenen kan toch écht niet?), werden wemet schone schoenen het land binnengelaten. We hadden een shuttlebus geregeld naar ons hostel en hoefden dus niet ver te slepen met onze backpacks. Nouja dat dachten we, want natuurlijk hielden we het kaartje van Auckland verkeerd om, en zijn we tot 2 x toe verkeerd gelopen naar ons hostel. Toen vroeg naar bed gegaan want de volgende ochtend moesten we alweer vroeg op de Kiwi Bus (hop on, hop off bus) stappen.

Onze eerste stop was Coromandel, daar hebben we een wandeling gemaakt langs de Catherdral Coves, wit zand, heel helder water en mooie grotten. Heerlijk om even in het water te gaan voordat we weer in de bus moesten. De bus ging daarna namelijk door naar Hot Water Beach. We kwamen daar net op tijd aan want het was net eb.Daar kan je namelijk alleen bij eb op een bepaalde plaats op het strand een gat graven waar heet water uitkomt. De ondergrondse bron wordt door geothermische activiteit terplekke opgewarmd tot 60 graden. Als je op de goede plek een gat graaft komt het warme water van de bron vanzelf omhoog, en kan je zo van je self-made-spa op het strand genieten. Helaas waren we niet de enige toeristen die deze plek kenden want alle scheppen waren al uitverkocht en we moesten onze plek dus delen met een stuk of 50 andere geïnteresseerden. Aan het zand voel je al meteen dat het warmer is, maar als je een gat graaft merk je pas hoe heet 60 graden kan zijn!

Na daar 2 nachten geweest te zijn gingen we verder naar Waitomo. Bij Waitomo liggen zo'n 350 grotten met daarin allerlei natuurwonderen.Daar hebben we onze eerste excursie gedaan, in een band door de grotten drijven. Daarbij ging je door de Glowworm Caves, is vooral bekend om de aanwezigheid van glimwormen. Het gaat om de larven van een insect wat in de grotten leeft. Het volwassen insect heeft geen mond, en leeft maar enkele dagen, met als enige doel zich voort te planten. De larven echter kunnen wel 9 maanden larf zijn, en in die tijd produceren ze een lichtgevend goedje wat hun dagelijkse maal, insecten, aantrekt. Af en toe moest je even achterwaarts met je band van een waterval springen dus dat was supergaaf.

In Waitomo zijn we 1 nachtje gebleven om de dag erna naar Rotarua te reizen, hier ruikt het overal naar zwavel enkomen overal borrelende modder en wolkjes stoom uit de grond. Elke dag ga je minimaal 1x per busrit uit de bus om een wandeling ergens te maken dus m'n beenspieren zijn aardig sterk aan het worden. Ook houdtde buschauffeur die we nu hebben nogal vanspelletjes, dus de busrit is zeker niet saai.We hebben onder andere al'gespeeddated' in de bus, Treasure Chest, Crowdsurfing in de bus ennog veel meer gedaan haha.Aangekomen in Rotorua rook het inderdaad erg naar zwavel, oftewel rotte eieren, maar daar wen je gelukkig na een tijdje wel aan. 's Avonds heb ik een excursie gedaan naar Te Puia, een oud Maori dorp aan de rand van Rotorua. Hier werden we verwelkomt door de plaatselijke Maori met eerst een rondleiding door het park en daarna een prachtige voorstelling van de Maori vrouwen en krijgers. Dit dorp is mede ontstaan om de Maori cultuur in ere te houden. Daarna kregen we een heerlijke maaltijd bereid door de Maori. Het was echt lekker om eindelijk weer een goed stuk vlees te eten en wat groenten!

Na een leuke avond in de Lavabar in Rotorua zijn we verder gereden richting Taupo. Daar hebben we een stop gemaakt bij de Huka Falls. De Waikato, de langste rivier van Nieuw Zeeland, die begint in het nabij gelegen Lake Taupo, wringt zich hier door een 10 meter brede kloof (gevormd door een aardbeving) door, met aan het einde een11 meter hoge waterval. De hoeveelheid helderwater die hier stroomt, en de snelheid waarmee dat water stroomt, maakte het echt een super spectaculair uitzicht! Aangekomen in Taupo kregen Sanne en ik in ons hostel een upgrade naar een eigen kamer met eigen badkamer en televisie, dat was wel even genieten in plaats van die dorm rooms met vieze badkamers. 's Middags heeft Sanne daar de Skydive gedaan, en nadat ik haar foto's, filmpjes gezien haden haarverhalen hoorde was ik toch wel een beetje jaloers dat ik het niet had gedaan. Maarja alle activiteiten zijn hier super leuk en ik moet keuzes maken omdat ik helaas niet het geld heb om alles te doen.

De volgende dag moesten we om 4:45 uur eruit voor de Tongariro Crossing (one of the world's Top10 one day walks)dus lag ik al om 21:30 in mijn bed. Helaas had dit niet zoveel zin omdat ons hostel tegenover de plaatselijke Irish Pub lag, waar die avond een live band aan het optreden was en ik mijn oordopjes kwijt was, waardoor ik uiteindelijk pas om 02:30 uurin slaap ben gevallen. We werden die ochtend opgehaald met de bus en rond 07:00 uur kwamen we aan bij het begin van de Tongariro Crossing. De routewas in totaal 19,4 kilometer en je deed er gemiddeld zo'n 7-8 uur over.

De eerste kilometers gaan geleidelijk omhoog waarbij de eerste ‘wauw'-momenten al snel komen. Ook blijken er mensen te zijn die gewoon wandelen niet leuk genoeg vinden, want er komen regelmatigmensen rennend voorbij(nieuwe uitdaging voor jou misschien pap?). We zien we de eerste vulkaanhelling al snelopdoemen. De kiwi's hebben hier veel trappen gebouwd wat het terrein toegankelijk maakt, maar ook zwaarder, omdat de tredes soms erg hoog zijn. Er was ons verteld dat deze trappen ook wel de Devil's Staircase genoemd werden, en niets was minder waar.Na iedere paar honderd meter zijn de uitzichten geweldig. Bovenop de crossingwerd het wel steeds kouder en we liependan ook echt tussen de wolken in.Het eerste kratermeer kwam in zicht wat erg mooi is vanwege de turkooizen kleuren. Er was ook nog een mogelijkheid om een extra deel te doen naar Mount Doom, maar dat hebben we niet gedaan omdat we de gewone wandeling al zwaar genoeg vonden. Uiteindelijk heb ik daar toch wel een beetje spijt van want ik heb hele gave verhalen gehoord, maar ik denk niet dat ik het had gered. Na het laatste stuk met gekreun en gesteun gelopen te hebben was ik helemaal uitgeput, maartoch ook wel aardig trotsdat ik de wandeling gedaan had.

We zijn die avond uitgeweest met een groepje van de bus en de volgende ochtend vertrok de bus naar River Valley. Het bestond uit een soort dal met daar onze accommodatie. We hadden daar een dorm room met zo'n 40 personen en de bedden bestonden uit 2 planken met daarop alle matrassen. Je lag dus met ongeveer 20 personen in een megabed. Zeker gezellig om met je busmaatjes daar te liggen haha. Je kon nog gaan raften in River Valley maar dat hebben we niet gedaan.

De volgende dag was het tijd om naar Wellington te gaan. Aangekomen in Wellington merkten we al gelijk waarom de stad 'Windy Wellington' werd genoemd, we hadden het gevoel alsof het hostel bijna wegwaaide. De eerste dag in Wellington hebben we de Cable Car naar de Botanical Gardens genomen en zijn we daarna naar Zealandia geweest, een soort natuurpark waar je veel vogels kan zien (uiteindelijk maar 2/3 gezien helaas en geen kiwibirds). De dag daarna zijn we naar het beroemde Te Papa Museum geweest, dit museum laat alles over Nieuw-Zeeland zien en dan bedoel ik ook echt ALLES. Er zijn zes verdiepingen met elk eigen thema's. De rest van de dagen in Wellington hebben we niet zoveel gedaan omdat we allebei erg moe waren en niet echt zin hadden om dingen te ondernemen. Het uitgaansleven in Wellington was wel erg leuk vond ik.

Op de 25e hebben we de ferry naar het Zuidereiland genomen. Ik voelde me echt alsof ik in het paradijs was beland, met al die mooie bergen en het heldere blauwe water! Na de ferry gaan we met de bus door naar Kaiteriteri, een mooi plaatsje met eindelijk weer een strand! Het zou mooi weer worden dus hebben Sanne en ik een wandeling gemaakt door het Abel Tasman National Park en zijn we in de middag op Appletree Beach gaan zonnen. In Kaiteriteri kwamen we een Engels en een Iers meisje tegen die we al eerder hadden ontmoet dus daar zijn we verder mee opgetrokken.

De volgende dag zijn we vervolgens naar Wesport vertrokken, een plaatsje waar eerlijk gezegd niet echt veel te beleven was, maar we zijn daar dan ook maar kort verbleven. We hadden wel een lekker hostel, en na een ontbijtje met een egg & bacon tosti, konden we er weer tegenaan voor de busrit naar Lake Mahinapua.

We werden verteld dat we in Lake Mahinapua een themaparty zouden hebben. Na lang getwijfel werd het thema 'anything but clothes' en gingen we naar een Warehouse om spullen in te slaan. Met de twee andere meisjes hadden we het idee om als Fruit Juices te gaan dus hadden we grote kartonnen boxen gehaald en spullen om daar een Fruit Juice van te maken. Aangekomen in Lake Mahinapua zaten we letterlijk in the middle of nowhere. Ons hostel werd een hotel genoemd maar alle hostels waar ik ben geweest zagen er beter uit. De eigenaar was een oude man van 87 met een nogal aparte humor. Hij kon echter wel heel lekker koken en 's avonds hadden we een heerlijk diner met de hele groep. Na onze buikjes weer een keertje helemaal rond gegeten te hebben gingen we onze outfits klaar maken. Helaas lukte het niet zoals we wilden en hebben we uiteindelijk van tafellakens een toga gemaakt. Iedereen had wel heel erg zijn best gedaan op hun outfit en er zaten hele leuke dingen tussen! Een frans meisje heeft uiteindelijk gewonnen, die had van een paraplu een jurk gemaakt!

De volgende dag zat iedereen met een aardige kater in de bus richting Franz Josef. Na gestopt te zijn in een nogal raar museum over deer hunting en possums, kwamen we aan in ons resort in Franz Josef waar ik nu nog steeds zit. Gister hebben we een glacier wandeling gemaakt.

Aangekomen bij het begin van het pad naar de gletsjer worden we in twee kleinere groepjes verdeeld en wij gaan met onze gids uit Nederland op weg.Al gauw verlaten we het normale pad en beginnen aan een behoorlijk steile klim. Uiteindelijk dalen we af naar het begin van het ijs, waar we klimijzers om onze schoenen moeten doen. De eerste paar honderd meter gaan via uitgekapte trappetjes (die ze elke ochtend opnieuw moeten uitkappen), maar al snel gaat onze gids z'n eigen weg zoeken langs diepe gaten. Het uitzicht is waanzinnig, omdat je overal ijs ziet. Bij enkele grote spleten laat de gids ons een en ander van dichtbij bekijken en waarvoor hij af en toe met zijn enorme pikhouweel een trappetje in het ijs hakt. Bij een vlakker stuk met veel stenen stoppen we om onze lunch naar binnen te werken. We gaan daarna nog een stukje omhoog en dan is het alweer tijd om naar beneden te gaan. Door het zonnetje waren we wel aardig bezweet toen we naar beneden kwamen. De wandeling had voor mij wel iets uitdagender gemogen maar het was wel leuk om het gedaan te hebben. 's Avonds zijn we heerlijk in de Hot Water Pools bij ons hostel gegaan, 3 baden van 36, 38 en 40 graden waarna ik heerlijk m'n bed in ben gegaan.

Morgen vertrekken we naar Wanaka en daarna gaan we naar Queenstown waar ik ga bungyjumpen. Ik kijk er heel erg naar uit al wordt ik ook wel een beetje zenuwachtig als ik eraan denk.

Ik hoop dat jullie mijn verhaal weer leuk vonden om te lezen, in ieder geval heel erg bedankt voor alle leuke reacties! Die zijn heel leuk om te lezen dus blijven reageren en tot snel!

Surfcamp en meer!

En we zijn vertrokken, nu helemaal op onszelf! Dit verhaalt schrijf ik nu vanuit Brisbane, maar ik zal eerst vertellen over m'n laatste dagen in Sydney want het surfcamp begon pas 3 dagen later.

Die dagen in Sydney heb ik niet eigenlijk niet zoveel gedaan en zijn we lekker met de groep opgetrokken. Op 26 januari was het Australia Day en we hadden gehoord dat dat een soort van koninginnendag zou zijn.. Nou dat viel nogal tegen, de feestjes zijn in Nederland echt wel leuker hoor! We zijn naar Darling Harbour gegaan waar leuke optredens zouden zijn, maar het enige wat we hebben gezien is een of andere indiase band.. Je hebt hier wel super lekker eten allemaal, maar helaas hebben we daar als backpackers niet echt geld voor.. Toen dachten we naar Bondi Beach te gaan omdat daar een recordpoging gedaan zou worden van de meeste luchtbedjes in het water. Maar ook dat viel een beetje tegen omdat het ging regenen en de verwachte gespierde lifeguards hadden een raar hoedje op en teveel zonnebrand op hun hoofd...

Op Australia Day zijn we eigenlijk dus maar vroeg naar bed gegaan omdat we de volgende ochtend weer om 5:15 moesten opstaan! Ja dan voel je je wel echt een backpacker hoor, met je rugzak op lopen naar het station om daar al helemaal bezweet van die zware rugzak in de trein te stappen.

We dachten allemaal dat het ongeveer 2/3 uur rijden naar onze eerste stop, 'Crescents Head' zou zijn, maar die afstanden hier onderschat ik dus echt. We moesten zo'n 6 uur rijden. Als je hier twee plaatsjes op de kaart ziet met een soortgelijke afstand als Voorhout-Amsterdam is dat dus zo'n 6 uur rijden hier.

Toen we aankwamen in Crescents Head kwamen we echt een beetje in 'the middle of nowhere' terecht, geen internet, geen bereik op je telefoon, geen winkeltjes etc. Aan het begin dacht iedereen wel een beetje: help wat nu? Maar het was echt zo leuk!

We sliepen met ongeveer 15 mensen op de kamer, een aantal Nederlanders, een paar Noren en Denen, meiden uit Zwitserland en twee mannen uit Australie. Het engels spreken begon dus vanaf nu. Dat is nog wel een beetje wennen hoor dat engels spreken, vooral om ook tegen Sanne engels te spreken waar anderen bij zijn.

Maar we waren natuurlijk gekomen om te surfen en geloof me, het is echt super leuk! Het is ook wel heel zwaar en vermoeiend om elke keer terug de zee in te gaan met je surfboard en je door ongeveer elke golf wordt weggespoeld, maar als je eenmaal op dat surfboard staat en een goeie golf heb gepakt dan geeft dat zo'n kick! Dan wil je gewoon gelijk weer terug. En ik moet zeggen, na een aantal nosedives gemaakt te hebben, kan ik het best wel al een beetje! Er waren twee groepen met surfen en de andere groep heeft 2x dolfijnen zien zwemmen naast hun surfboards en wij helaas niet. :( Daar baalde ik wel een beetje van, maar gelukkig zijn er hier nog genoeg plekken waar je ze kunt zien. Ik heb wel m'n eerste kangaroos gespot in de bus!

Aah het surfcamp was zo leuk! Ook vooral de avonden die zo gezellig waren. Omdat het zo'n klein kamp was leerde je iedereen kennen en praatte iedereen met elkaar. We hebben een avond een kampvuur gemaakt en met iedereen liedjes gezongen als 'Sweet Home Alabama' en liedjes van Jack Johnson etc. Precies wat ik me van Australie had voorgesteld. Een andere avond hebben we alle matrassen bij elkaar gegooid en een filmavond gehouden omdat het regende.

Het laatste nachtje zijn we naar een ander kamp (Spot X) geweest waar het veel groter was, en dat viel ons eigenlijk allemaal een beetje tegen. Iedereen liep met een gevoel van: ' we willen terug naar Crescents Head!!'.

Na het surfcamp moesten we allemaal een beetje afkicken en hebben we een hostel in Byron Bay geboekt. We hebben daar vooral dingetjes geregeld en de dag op het strand doorgebracht. Die nacht ging ineens om 05:00 uur 's nachts het brandalarm af. Omdat niemand ons kwam wekken bleven we gewoon liggen maar nadat het alarm na 15 minuten nog steeds niet uitwas gingen we toch maar even kijken of we misschien het hostel moesten verlaten. Op de gang kwamen we iemand tegen van het hostel waaraan we vroegen: moeten we misschien naar buiten ofzo? Is er brand? Waarop die man antwoordde: ja kijk maar, de meeste mensen staan buiten maar we weten niet waar de brand is dus doe maar wat je zelf wil. Wij keken hem echt aan van: HALLO? Ga het hostel evacueren ofzo. Dus hebben we maar snel onze paspoorten enzo gepakt en geprobeerd onze roommates wakker te krijgen (die waarschijnlijk zoveel gedronken hadden dat ze niet wakker waren geworden van het alarm en nog steeds niet wakker werden toen we aan hun bed stonden te schreeuwen dat ze wakker moesten worden. Uiteindelijk toen we naar buiten wilden gaan, ging het alarm uit en bleek het dat er iemand in de garage rubber had verbrand ofzo maar dat er niks aan de hand was (toch weer een leuk avontuurtje).

De volgende dag hadden we een tour naar Hippietown 'Nimbin' geboekt. Toen de bus ons kwam ophalen ging de deur niet open en de chauffeur kreeg hem niet open getrapt waarop ik zelf een knopje onder de bus moest zoeken om hem open te maken zodat we konden instappen. Nimbin was leuk om te zien, maar er was niet heel veel te doen. De magic cookies en joints worden er veelvuldig aangeboden terwijl het hier wel illegaal is, ik heb het idee dat ze een soort van gedoogbeleid ervoor houden daar. 's Avonds hebben we in Byron Bay met een groepje Australiers in Cheecky Monkeys gegeten wat wel gezellig was en heb ik een Corona voor 9 dollar (!) gekocht, echt zo duur.

Ik zit nu in een internetcafe in Brisbane en ik probeer zoveel mogelijk buiten het hostel te zijn omdat het hostel me een beetje depressief maakt en we met een dikke asociale engelse op de kamer zitten. :P Morgen verhuis ik samen met Sanne naar een ander hostel in Brisbane en als het goed is vliegen we vrijdag naar Nieuw-Zeeland. Een nieuw verhaal zal dus waarschijnlijk vanuit Nieuw-Zeeland komen!

Ondertussen is dit alweer een lang verhaal geworden, bedankt voor alle leuke reacties en ik blijf jullie op de hoogte houden. X vanuit Ozzie

My first week in Sydney

Hallo iedereen,

Hier eindelijk een verhaaltje vanuit het zonnige Sydney. De eerste week is echt voorbij gevlogen, maar het lijkt wel alsof ik hier al veel langer ben.

De vlucht naar Australie is me wel meegevallen, het was echt heel lang maar met die tussenstops was het goed te doen. We zijn eerst naar Bangkok gevlogen waar we de vlucht naar Taipei moesten hebben. Ik vond het toen al superfijn dat ik voor de groepsreis had gekozen want in m'n eentje was ik waarschijnlijk helemaal in de stress geschoten waar ik heen zou moeten. We hadden het uiteindelijk wel snel gevonden en we konden ook al snel inchecken in Taipei.In Taipei hadden we echt een heel mooi hotel en het was echt lekker dat we daar even een middagje konden relaxen. We hebben daar even een hamburgertje gegeten want het vliegtuigeten waren we allemaal al helemaal zat (als je de foto's bekijkt dan snap je dat wel denk ik). In Bangkok en Taipei zag je echt van die typische Chinezen met mondkapjes op en ik voelde me soms echt alsof ik een besmettelijke ziekte had ofzo. :p

Toen we in Sydney aankwamen kregen we echt supersnel onze bagage en buiten stonden Laura en Marloes te wachten van Australian Backpackers. We zijn toen met de bus naar het Opera House gekregen en dat was wel de bevestiging dat we echt in Sydney waren. Als ik hier rondloop in Sydney heb ik meer het idee dat ik in een grote stad loop en niet echt in Sydney. Eigenlijk alleen als ik het Opera House zie of de Harbour Bridge.

De eerste dag was iedereen nogal brak en hebben we 's avonds gebarbecued met ze allen en toen zijn we vroeg naar bed gegaan. De tweede dag hebben we 's ochtends een bankrekening aangemaakt en onze zorgverzekering geregeld en hebben we 's middags lekker geshopt. We hadden gehoord dat er grote uitverkoop was maar die viel een beetje tegen helaas.. Alles is hier echt superduur, en ook de kleren helaas.

Op de derde dag zijn we naar de Blue Mountains geweest, we hadden echt een raaaaare gids maar wel heel grappig. Echt zo'n typische Australier. De Blue Mountains waren echt supermooi en we hebben de hele dag gelopen dus aardige beenspieren gekweekt. We hadden twee routes gelopen en de gids wilde eigenlijk nog een derde route lopen maar iedereen was het toen wel een beetje zat. Hij heeft ons toen nog naar een plaatsje gebracht wat volgens mij een beetje onverantwoordelijk was voor een gids, want het was echt suuuuperhoog en het regende en we moesten via allemaal rotsen naar het plekje komen. Sommige mensen uit de groep gingen niet mee, maar ik wilde eigenlijk toch wel zien wat daar te zien was. Toen ik er eenmaal was, was dat echt het gaafste uitzicht van de hele dag. We stonden met z'n drieen boven op een rots en het was echt zo mooi! Het was wel echt heel gevaarlijk want je kon zo van die rots afglijden, er hing dan ook een bordje met: 'in loving memory of', dat maakte het nog wat spannender haha.

Iedereen is hier inderdaad echt super aardig, als je in winkels komt vragen ze allemaal hoe het met je gaat en ze maken allemaal een praatje met je. Ze noemen je ook allemaal: mate, dude of buddy, dat maakt het ook al leuk.

De vierde dag hebben we een havencruise gemaakt en zijn we 's middags naar het strand geweest. Ik had me echt supergoed ingesmeerd maar was toch aardig goed verbrand. Dat wordt dus nog beter insmeren want je verbrand hier echt zo snel. In Australie krijgt ook 1 op de 6 huidkanker, dus het is wel echt heel belangrijk dat je je altijdgoed insmeert. We hebben trouwens een hele leuke groep, 12 in totaal. Ik kan het met iedereen wel goed vinden en we eten elke avond met ze allen.

Gister zijn we surfen en dat was echt zo vet! Ikben nu al helemaal verliefd op de zee en het surfen al kan ik het nog niet zo goed. We hadden best wel grote golven en het lukte me ook al een aantal keer om goed op me board te staan. Ik begin nu een beetje over m'n jetlag heen te raken en ben 's avonds niet meer zo moe gelukkig.

Wat ga ik nu verder doen? Het programma is nu afgelopen en het plan was eerst om met 9 mensen uit de groep richten Melbourne te rijden met een huurauto, daar de Great Ocean Road te doen, en dan door naar Adelaide en de Outback. Dit is helaas niet doorgegaan maar we hebben nu nog eigenlijk een leuker plan. We zijn zo blij geworden van het surfen dat ik samen met Sanne en nog een ander meisje uit de groep een 5-daagse Surftrip ga boeken naar Byron Bay. Je gaat dan met een bus vanuit Sydney naar Byron Bay en stopt op de leukste plekjes om daar te leren surfen.Daarna willen we richting Brisbane gaan om vanuit daar het vliegtuig te nemen naar Nieuw-Zeeland om daar ongeveer een maand te blijven. Als we dan terugvliegen naar Brisbane willen we daar werk gaan zoeken.

De surftrip begint vrijdag dus we hebben tot dan toe nog even de tijd om Sydney verder te verkennen. Het hostel is trouwens helemaal niet schoon en daar moet ik nog wel een beetje aan wennen. We blijven met ongeveer 10 uit de groep nog tot vrijdag in Sydney dus dat is wel heel gezellig. Donderdag is het hier Australia Day en dat schijnt echt super leuk te zijn. We gaan dat waarschijnlijk vieren op Bondi Beach, want daar schijnt het heel leuk te zijn en gaan ze proberen het wereldrecord te verbreken van zoveel mogelijk mensen op luchtbedjes in het water.

Ikhou jullie op de hoogte!Mijn Australische nummer is trouwens: +61451503816.

Mijn oude nummer gebruik ik verder niet meer.

Aniek

Nog maar 6 dagen...

Al heel lang ben ik er in mijn hoofd mee bezig, maar nu, 6 dagen voor vertrek, komt het wel heeeeel dichtbij. Volgende week dinsdag zit ik in het vliegtuig naar Sydney!

Voor een half jaar naar Australië, voor mij is het nog steeds een droom waarvan ik eigenlijk nog niet kan geloven dat die werkelijkheid gaat worden! Toen ik vorig jaar een studie moest gaan kiezen wist ik het eigenlijk nog helemaal niet en reizen kwam al snel in m'n hoofd op. Dus waarom zou ik het eigenlijk niet gewoon doen? Toen Sanne dit ook een goed idee vond begon het nadenken, sparen en voorbereiden..

Ik hoopAustralië te gaan verkennen - met Sanne, met locals en met andere backpackers die ik ga ontmoeten. Echte plannen heb ik nog niet gemaakt, maar die zullen er wel komen als ik er eenmaal ben. Ik zie het allemaal wel, eerst maar op naar Sydney!

De afgelopen twee weken stonden vooral in het teken van afscheidsdingetjes en de laatste spulletjes kopen.Vaak hoorde ik: 'wie weet blijf je wel in Australië omdat je je grote liefde daar hebt gevonden'. De kans is natuurlijk aanwezig, maar ga er maar niet van uit. Ik ga iedereen hier dan veel te erg missen!

De vragen: Wat moet ik nog kopen? Wat moet ik nog regelen? Ga ik niets vergeten? en Past alles wel in m'n rugzak? spoken nu vooral door m'n hoofd.

Voor degenen die mij nog willen uitzwaaien op Schiphol, dit is m'n vluchtschema:

Ik wordt op 17 januari om 11:00 uur verwacht op Schiphol. We verzamelen met de groep van Australian Backpackers bij de China Airlines informatiebalie (BALIERIJ 30) in vertrekhal 3. Daar ga ik eerst kennismaken met de andere backpackers van de groep en gaan we gezamelijk inchecken. Daarna is er nog tijd om met familie/vrienden een kopje koffie te drinken.

14:00 17 jan. vertrek naar Bangkok (aankomst 06:45 18 jan.) vluchtnummer: CI 0066

08:30 18 jan.Bangkok - Taipei (aankomst 13:00 18 jan.) vluchtnummer: CI 0066

23:55 18 jan.Taipei - Sydney (aankomst 12:15 19 jan.) vluchtnummer: CI 0051

(tijden zijn volgens mij lokale tijden)

Tips zijn trouwens altijd welkom! Mooie plekken in Australië of dingen die ik zeker niet mag missen.. Ik ben van plan om het allemaal te zien!

Groetjes, Aniek