Hallo Iedereen!

Het is weer tijd voor een update dacht ik zo! Tijdje geleden want ondertussen ben ik al door het Noordereiland van Nieuw Zeeland gereist en zit ik alweer in het Zuidereiland.. Ik ben hier inmiddels dus al best lang en het is echt een super mooi land! Doordat je in NZ overal voor internet moet betalen en je alleen bij de McDonalds gebruik kan maken van free wifi heeft het plaatsen van een verhaaltje even op zich laten wachten, sorry.

De vlucht naar Auckland ging helemaal goed, nadat onzewandelschoenen uit onzebackpack werden gehaald en grondig onderzocht werden (want zand onder je schoenen kan toch écht niet?), werden wemet schone schoenen het land binnengelaten. We hadden een shuttlebus geregeld naar ons hostel en hoefden dus niet ver te slepen met onze backpacks. Nouja dat dachten we, want natuurlijk hielden we het kaartje van Auckland verkeerd om, en zijn we tot 2 x toe verkeerd gelopen naar ons hostel. Toen vroeg naar bed gegaan want de volgende ochtend moesten we alweer vroeg op de Kiwi Bus (hop on, hop off bus) stappen.

Onze eerste stop was Coromandel, daar hebben we een wandeling gemaakt langs de Catherdral Coves, wit zand, heel helder water en mooie grotten. Heerlijk om even in het water te gaan voordat we weer in de bus moesten. De bus ging daarna namelijk door naar Hot Water Beach. We kwamen daar net op tijd aan want het was net eb.Daar kan je namelijk alleen bij eb op een bepaalde plaats op het strand een gat graven waar heet water uitkomt. De ondergrondse bron wordt door geothermische activiteit terplekke opgewarmd tot 60 graden. Als je op de goede plek een gat graaft komt het warme water van de bron vanzelf omhoog, en kan je zo van je self-made-spa op het strand genieten. Helaas waren we niet de enige toeristen die deze plek kenden want alle scheppen waren al uitverkocht en we moesten onze plek dus delen met een stuk of 50 andere geïnteresseerden. Aan het zand voel je al meteen dat het warmer is, maar als je een gat graaft merk je pas hoe heet 60 graden kan zijn!

Na daar 2 nachten geweest te zijn gingen we verder naar Waitomo. Bij Waitomo liggen zo'n 350 grotten met daarin allerlei natuurwonderen.Daar hebben we onze eerste excursie gedaan, in een band door de grotten drijven. Daarbij ging je door de Glowworm Caves, is vooral bekend om de aanwezigheid van glimwormen. Het gaat om de larven van een insect wat in de grotten leeft. Het volwassen insect heeft geen mond, en leeft maar enkele dagen, met als enige doel zich voort te planten. De larven echter kunnen wel 9 maanden larf zijn, en in die tijd produceren ze een lichtgevend goedje wat hun dagelijkse maal, insecten, aantrekt. Af en toe moest je even achterwaarts met je band van een waterval springen dus dat was supergaaf.

In Waitomo zijn we 1 nachtje gebleven om de dag erna naar Rotarua te reizen, hier ruikt het overal naar zwavel enkomen overal borrelende modder en wolkjes stoom uit de grond. Elke dag ga je minimaal 1x per busrit uit de bus om een wandeling ergens te maken dus m'n beenspieren zijn aardig sterk aan het worden. Ook houdtde buschauffeur die we nu hebben nogal vanspelletjes, dus de busrit is zeker niet saai.We hebben onder andere al'gespeeddated' in de bus, Treasure Chest, Crowdsurfing in de bus ennog veel meer gedaan haha.Aangekomen in Rotorua rook het inderdaad erg naar zwavel, oftewel rotte eieren, maar daar wen je gelukkig na een tijdje wel aan. 's Avonds heb ik een excursie gedaan naar Te Puia, een oud Maori dorp aan de rand van Rotorua. Hier werden we verwelkomt door de plaatselijke Maori met eerst een rondleiding door het park en daarna een prachtige voorstelling van de Maori vrouwen en krijgers. Dit dorp is mede ontstaan om de Maori cultuur in ere te houden. Daarna kregen we een heerlijke maaltijd bereid door de Maori. Het was echt lekker om eindelijk weer een goed stuk vlees te eten en wat groenten!

Na een leuke avond in de Lavabar in Rotorua zijn we verder gereden richting Taupo. Daar hebben we een stop gemaakt bij de Huka Falls. De Waikato, de langste rivier van Nieuw Zeeland, die begint in het nabij gelegen Lake Taupo, wringt zich hier door een 10 meter brede kloof (gevormd door een aardbeving) door, met aan het einde een11 meter hoge waterval. De hoeveelheid helderwater die hier stroomt, en de snelheid waarmee dat water stroomt, maakte het echt een super spectaculair uitzicht! Aangekomen in Taupo kregen Sanne en ik in ons hostel een upgrade naar een eigen kamer met eigen badkamer en televisie, dat was wel even genieten in plaats van die dorm rooms met vieze badkamers. 's Middags heeft Sanne daar de Skydive gedaan, en nadat ik haar foto's, filmpjes gezien haden haarverhalen hoorde was ik toch wel een beetje jaloers dat ik het niet had gedaan. Maarja alle activiteiten zijn hier super leuk en ik moet keuzes maken omdat ik helaas niet het geld heb om alles te doen.

De volgende dag moesten we om 4:45 uur eruit voor de Tongariro Crossing (one of the world's Top10 one day walks)dus lag ik al om 21:30 in mijn bed. Helaas had dit niet zoveel zin omdat ons hostel tegenover de plaatselijke Irish Pub lag, waar die avond een live band aan het optreden was en ik mijn oordopjes kwijt was, waardoor ik uiteindelijk pas om 02:30 uurin slaap ben gevallen. We werden die ochtend opgehaald met de bus en rond 07:00 uur kwamen we aan bij het begin van de Tongariro Crossing. De routewas in totaal 19,4 kilometer en je deed er gemiddeld zo'n 7-8 uur over.

De eerste kilometers gaan geleidelijk omhoog waarbij de eerste ‘wauw'-momenten al snel komen. Ook blijken er mensen te zijn die gewoon wandelen niet leuk genoeg vinden, want er komen regelmatigmensen rennend voorbij(nieuwe uitdaging voor jou misschien pap?). We zien we de eerste vulkaanhelling al snelopdoemen. De kiwi's hebben hier veel trappen gebouwd wat het terrein toegankelijk maakt, maar ook zwaarder, omdat de tredes soms erg hoog zijn. Er was ons verteld dat deze trappen ook wel de Devil's Staircase genoemd werden, en niets was minder waar.Na iedere paar honderd meter zijn de uitzichten geweldig. Bovenop de crossingwerd het wel steeds kouder en we liependan ook echt tussen de wolken in.Het eerste kratermeer kwam in zicht wat erg mooi is vanwege de turkooizen kleuren. Er was ook nog een mogelijkheid om een extra deel te doen naar Mount Doom, maar dat hebben we niet gedaan omdat we de gewone wandeling al zwaar genoeg vonden. Uiteindelijk heb ik daar toch wel een beetje spijt van want ik heb hele gave verhalen gehoord, maar ik denk niet dat ik het had gered. Na het laatste stuk met gekreun en gesteun gelopen te hebben was ik helemaal uitgeput, maartoch ook wel aardig trotsdat ik de wandeling gedaan had.

We zijn die avond uitgeweest met een groepje van de bus en de volgende ochtend vertrok de bus naar River Valley. Het bestond uit een soort dal met daar onze accommodatie. We hadden daar een dorm room met zo'n 40 personen en de bedden bestonden uit 2 planken met daarop alle matrassen. Je lag dus met ongeveer 20 personen in een megabed. Zeker gezellig om met je busmaatjes daar te liggen haha. Je kon nog gaan raften in River Valley maar dat hebben we niet gedaan.

De volgende dag was het tijd om naar Wellington te gaan. Aangekomen in Wellington merkten we al gelijk waarom de stad 'Windy Wellington' werd genoemd, we hadden het gevoel alsof het hostel bijna wegwaaide. De eerste dag in Wellington hebben we de Cable Car naar de Botanical Gardens genomen en zijn we daarna naar Zealandia geweest, een soort natuurpark waar je veel vogels kan zien (uiteindelijk maar 2/3 gezien helaas en geen kiwibirds). De dag daarna zijn we naar het beroemde Te Papa Museum geweest, dit museum laat alles over Nieuw-Zeeland zien en dan bedoel ik ook echt ALLES. Er zijn zes verdiepingen met elk eigen thema's. De rest van de dagen in Wellington hebben we niet zoveel gedaan omdat we allebei erg moe waren en niet echt zin hadden om dingen te ondernemen. Het uitgaansleven in Wellington was wel erg leuk vond ik.

Op de 25e hebben we de ferry naar het Zuidereiland genomen. Ik voelde me echt alsof ik in het paradijs was beland, met al die mooie bergen en het heldere blauwe water! Na de ferry gaan we met de bus door naar Kaiteriteri, een mooi plaatsje met eindelijk weer een strand! Het zou mooi weer worden dus hebben Sanne en ik een wandeling gemaakt door het Abel Tasman National Park en zijn we in de middag op Appletree Beach gaan zonnen. In Kaiteriteri kwamen we een Engels en een Iers meisje tegen die we al eerder hadden ontmoet dus daar zijn we verder mee opgetrokken.

De volgende dag zijn we vervolgens naar Wesport vertrokken, een plaatsje waar eerlijk gezegd niet echt veel te beleven was, maar we zijn daar dan ook maar kort verbleven. We hadden wel een lekker hostel, en na een ontbijtje met een egg & bacon tosti, konden we er weer tegenaan voor de busrit naar Lake Mahinapua.

We werden verteld dat we in Lake Mahinapua een themaparty zouden hebben. Na lang getwijfel werd het thema 'anything but clothes' en gingen we naar een Warehouse om spullen in te slaan. Met de twee andere meisjes hadden we het idee om als Fruit Juices te gaan dus hadden we grote kartonnen boxen gehaald en spullen om daar een Fruit Juice van te maken. Aangekomen in Lake Mahinapua zaten we letterlijk in the middle of nowhere. Ons hostel werd een hotel genoemd maar alle hostels waar ik ben geweest zagen er beter uit. De eigenaar was een oude man van 87 met een nogal aparte humor. Hij kon echter wel heel lekker koken en 's avonds hadden we een heerlijk diner met de hele groep. Na onze buikjes weer een keertje helemaal rond gegeten te hebben gingen we onze outfits klaar maken. Helaas lukte het niet zoals we wilden en hebben we uiteindelijk van tafellakens een toga gemaakt. Iedereen had wel heel erg zijn best gedaan op hun outfit en er zaten hele leuke dingen tussen! Een frans meisje heeft uiteindelijk gewonnen, die had van een paraplu een jurk gemaakt!

De volgende dag zat iedereen met een aardige kater in de bus richting Franz Josef. Na gestopt te zijn in een nogal raar museum over deer hunting en possums, kwamen we aan in ons resort in Franz Josef waar ik nu nog steeds zit. Gister hebben we een glacier wandeling gemaakt.

Aangekomen bij het begin van het pad naar de gletsjer worden we in twee kleinere groepjes verdeeld en wij gaan met onze gids uit Nederland op weg.Al gauw verlaten we het normale pad en beginnen aan een behoorlijk steile klim. Uiteindelijk dalen we af naar het begin van het ijs, waar we klimijzers om onze schoenen moeten doen. De eerste paar honderd meter gaan via uitgekapte trappetjes (die ze elke ochtend opnieuw moeten uitkappen), maar al snel gaat onze gids z'n eigen weg zoeken langs diepe gaten. Het uitzicht is waanzinnig, omdat je overal ijs ziet. Bij enkele grote spleten laat de gids ons een en ander van dichtbij bekijken en waarvoor hij af en toe met zijn enorme pikhouweel een trappetje in het ijs hakt. Bij een vlakker stuk met veel stenen stoppen we om onze lunch naar binnen te werken. We gaan daarna nog een stukje omhoog en dan is het alweer tijd om naar beneden te gaan. Door het zonnetje waren we wel aardig bezweet toen we naar beneden kwamen. De wandeling had voor mij wel iets uitdagender gemogen maar het was wel leuk om het gedaan te hebben. 's Avonds zijn we heerlijk in de Hot Water Pools bij ons hostel gegaan, 3 baden van 36, 38 en 40 graden waarna ik heerlijk m'n bed in ben gegaan.

Morgen vertrekken we naar Wanaka en daarna gaan we naar Queenstown waar ik ga bungyjumpen. Ik kijk er heel erg naar uit al wordt ik ook wel een beetje zenuwachtig als ik eraan denk.

Ik hoop dat jullie mijn verhaal weer leuk vonden om te lezen, in ieder geval heel erg bedankt voor alle leuke reacties! Die zijn heel leuk om te lezen dus blijven reageren en tot snel!